|
[ Start ] [ Omhoog ]
Diversen
Inhoud
|
[Biddulph,
Steve], Tijd voor jongens
|
Wegener
Dagbladen, mei 1999
|
|
Over het boek "Jongens, hoe voed je ze op?": "Als de jongen veertien is richt hij zich meer op andere mannen in de
samenleving. Uit deze ontwikkeling kunnen we belangrijke handvaten
halen voor de opvoeding."
|
|
Over
Botte, Marie-France & Mari, Jean-Paul. De prijs van een
kind: Vier jaar in de hel van de kinderprostitutie in Bangkok.
Boekbespreking door Titus Rivas.
|
JON
|
|
[Dit
verschijnsel wordt] door Botte als 'pedofilie' gekenschetst en
van daar uit doe zij een klemmend beroep op de lezer tolerantie voor 'pedofielen' te ontmantelen en te streven naar opsporing en dwangverpleging.
Met dit laatste zit ik echt in mijn maag: het blijkt zo te zijn dat de vage, meerduidige term 'pedofilie' steeds meer de betekenis krijgt van 'kinderverkrachting' of het streven daarnaar.
|
|
Over
Dardenne, Sabine, Ik
was twaalf ...
Boekbespreking
Sabine Dardenne. Ik
was twaalf en ik fietste naar school: Tachtig dagen in de kelder van Dutroux.
Truth & Dare, 2004.
|
Titus Rivas, juli 2007
|
|
Het boek blijft steeds sober en zuiver van toon. Mensen die denken dat er
(sensationeel of anderszins) veel te 'smullen' valt rond het misbruik van
Sabine komen gelukkig bedrogen uit. Ze vermeldt op dit punt nauwelijks
details en zegt ook meermalen expliciet dat ze dingen weglaat. Ook levert ze
kritiek op de manier waarop de media in België met de zaak Dutroux om zijn
gegaan.
Behalve van de ellende die de auteur heeft moeten doorstaan, getuigt het
boek ook van haar grote overlevingsdrang en veerkracht. Dit maakt Ik
was twaalf en fietste naar school bijzonder
geschikte literatuur voor iedereen die geïnteresseerd is in de
problematiek rond seksueel misbruik van kinderen. |
|
Over
Dhont, Astère-Michel: Kennismaking
met “God in Vlaanderen” van Astère-Michel Dhondt
|
Schrijver
& bron niet bekend
|
|
Astère-Michel
Dhondt is pedofiel, en maakte daar nooit een geheim van. Integendeel:
tederheid rond knapen is steeds de rode draad doorheen zijn hele werk geweest.
Hij maakt zelden gebruik van schokeffecten, ruwheid en dramatiek: hij daagt
niet uit, in tegenstelling met anderen die hetzelfde terrein der letteren
betraden.
|
|
[Emmerik,
Gerard van], 'Mischa's koorts',
door Hans Warren
|
Deventer Dagblad 16 jan 1998
|
|
Door de Apeldoornse schrijver Gerard van Emmerik. Een zuivere liefde tussen jongen en man.
|
|
Over
Franklin, Eileen en Wright, William: Een splinter in mijn
ziel
Boekbespreking door Titus Rivas
|
JON
|
|
Het boek Een splinter in mijn ziel is geschikt als illustratie van het onderwerp seksuele kindermishandeling. De vader van de schrijfster, George Franklin misbruikt zijn dochters systematisch. Bovendien mishandelt hij hen fysiek en psychisch.
Zoals zo vaak gebeurt, worden ook hier weer alle erotische contacten met minderjarigen beschouwd als morbide, terwijl als bewijs voor die visie een persoon wordt opgevoerd die allesbehalve werkelijk in kinderen geïnteresseerd is. Dit is geen valide wijze van argumenteren.
Het voorgaande neemt niet weg dat het boek belangrijk is, omdat het aantoont dat verdrongen herinneringen aan incest en daarmee samenhangende gruwelen wel degelijk bestaan.
|
|
Friso,
Jaap, Het geheim gaat op kamers wonen
|
18 sep 1999
|
|
Ted van Lieshout schreef een bundel over de seksuele ervaringen uit zijn jeugd met
een oudere man.
|
|
Over
Hutsebaut, Carine, Kinderen houden niet van
krokodillen. Pedoseksueel misbruik en kindermoord.
Boekbespreking door Titus Rivas.
|
JON
|
|
Dit is het boek van een psychotherapeute en 'victimologe', een specialist op het gebied van slachtoffers van incest en
seksueel misbruik van kinderen. Het boek is in bepaalde opzichten opmerkelijk genuanceerd.
Het boek is dus weliswaar een belangrijk instrument bij de opsporing en behandeling van kinderverkrachters en kindermoordenaars, maar heeft ons niets te zeggen over de andere kant van de medaille. Zoals praktisch altijd tegenwoordig, wordt het bestaan van positieve pedofiele relaties ontkend.
|
|
Liefste Moeders en Vaders
|
Deventer
Dagbl, mei/jun 1999
|
|
Marianne viel in de prijzen omdat haar elfjarige zoontje altijd zo
heerlijk bij haar in slaap valt. Jan Kloeze is beloond door zijn zoon van zes die het zo leuk vindt dat zijn vader
computerspelletjes wil doen.
|
Rivas, Titus, Boekbespreking:
Nabela Benaïssa. In naam van mijn
zus
|
JON
|
... een uitlaatklep voor de gevoelens en gedachten van de zus van een verkracht en vermoord Belgisch meisje van Marokkaanse
afkomst ...
... Het is duidelijk dat de auteur 'pedofilie' uitsluitend associeert met de verkrachting en moord waar haar zusje Loubna het slachtoffer van werd.
...
... Van geïnformeerde journalisten en hulpverleners mag je echter wel verwachten dat men de irrationele associatie (eindelijk) doorbreekt.
|
|
Rivas,
Titus, Boekbespreking:
'Ik vind het voor mezelf iets wat noodzakelijk
was' -
Vroege seksuele ervaringen in Nederlands Indië.
|
JON
|
|
Volgens Kadoedel heeft de relatie met Emiel geen nadelige gevolgen gehad voor zijn emotionele ontwikkeling of zijn beroepsleven. Hij betreurt het alleen dat de band met zijn boezemvriendje Jantje zich toen niet verder ontwikkelde, maar dat lag niet aan zijn relatie met Emiel.
|
|
Rivas, Titus, Boekbespreking:
Ik heb alleen maar goede
gevoelens bij wat er gebeurd is; Vroege
erotische ervaringen van Howard Miller.
|
JON
|
|
Aangezien
ik zo'n positieve ervaring had als kind, denk ik dat met absolute zekerheid
kan zeggen dat zulke relaties soms erg positief kunnen zijn.
|
|
Rivas, Titus, Boekbespreking:
Virginia Madeira & Brigitte Vital-Durand, Ik heb
gelogen
|
JON
|
|
Heel snel na haar 'onthulling' bemoeien allerlei hulpverleners zich met Virginie.
Ze zetten haar onder druk om nog gedetailleerder in te gaan op het misbruik en aangifte te doen. Door haar zwakke persoonlijkheid is het meisje niet in staat om haar leugens terug te nemen, zodat haar vader tot maar liefst 12 jaar gevangenisstraf wordt veroordeeld.
[...]
Een politieagent legt haar zelfs woorden in de mond waardoor het vermeende misbruik er nog schokkender uit komt te zien.
|
|
Rivas,
Titus, Boekbespreking:
Mieke van Hooft, Woedend zwart
|
JON
|
|
Ik denk dat dit boek vooral een uiting is van de tijdgeest, maar het zal de negatieve beeldvorming rond pedofilie onder lezende kinderen waarschijnlijk nog verder versterken. De pedofiel in dit verhaal, meester Willem, manipuleert kinderen voor zijn seksuele behoeften. Zijn vriendelijkheid en behulpzaamheid zijn maar schijn.
[...]
Je zou bijna denken dat Theo Sandfort en diens collega's nooit iets gepubliceerd hebben over vrijwillige relaties van kinderen met volwassenen. Zelfs het soort erotiek dat bij uitstek intrinsiek bij de kinderwereld hoort, zoals strelen en zoenen, wordt blijkens het zojuist genoemde citaat - zodra er een volwassene in het spel is - in dit boek gelijkgesteld aan misbruik, en bovendien geassocieerd met misleiding en dwang.
|
|
Over
Schweighoffer, Nathalie, Ik was pas twaalf.
Boekbespreking door Titus Rivas
|
JON
|
|
Ik raad iedereen die zich bij kinderen betrokken voelt aan dit boek te lezen. Het maakt weer eens duidelijk hoe vreselijk gedwongen seksueel contact voor kinderen is en hoeveel dat van binnen kapot kan maken bij hen.
Het maakt bovendien inzichtelijk waarom persoonlijke emotionele relaties tussen volwassenen en kinderen zo moeilijk te verkopen zijn voor veel mensen. Als men liefde of genegenheid voor kinderen associeert met dit soort misbruik, dan is het zeer begrijpelijk dat men relaties tussen volwassenen en kinderen ontoelaatbaar acht.
Natuurlijk gaat het hierbij om een onredelijke associatie, maar zeker van incestslachtoffers zelf kun je psychologisch beschouwd weinig anders verwachten. Alleen gedegen voorlichting kan de associatie
doorbreken
|
[ Start ] [ Omhoog ]
|