Boekbespreking
Marie-France Botte en Jean-Paul Mari. De prijs van een kind: Vier jaar in de hel van de kinderprostitutie in Bangkok.
(Vertaald uit het Frans). Baarn: Uitgeverij de Kern, 1994. ISBN 90-325-0463-0.
Schrijfster Marie-France Botte wil met dit boek na jarenlang te hebben gewerkt in Thailand de wereld wakker schudden met betrekking tot het probleem van de kinderprostitutie in Bangkok en andere Thaise steden.
In tegenstelling tot wat men misschien zou denken gaat het hierbij om tienduizenden ontvoerde kinderen die volledig in de macht zijn van bordeelhouders en als slaaf de (soms sadistische) lusten moeten bevredigen van westerse
sekstoeristen. De kinderen worden mishandeld en slecht gevoed, en hebben vanzelfsprekend geen vrijheid in de omgang met de klanten.
Doordat de klanten vaak geen voorbehoedsmiddelen gebruiken, lopen de kinderen geslachtsziekten en AIDS op.
De klanten zijn westerlingen die vaak zelf als kind misbruikt zijn en een theorie aanhangen over verkrachting van kinderen als positieve, liefdevolle daad. Ze worden door de kinderen 'krokodillen' genoemd, omdat ze net als reptielen hun prooi 'verleiden' en dan grijpen. Sommigen van hen zijn huisvaders en ze pleiten voor het herinvoeren van een vanzelfsprekende soort 'initiërende' incest, net zoals echte
incestdaders dit plegen te doen. Ze betreuren het dat ze hun eigen kinderen niet kunnen inwijden in de seksualiteit. Een Franse schrijver, ene Matzneff zou deze zelfbedriegers overigens inspireren tot hun waandenkbeelden.
Zoals voor de hand ligt, wordt de motivatie van genoemde krokodillen door Botte als 'pedofilie' gekenschetst en
van daar uit doe zij een klemmend beroep op de lezer tolerantie voor 'pedofielen' te ontmantelen en te streven naar opsporing en dwangverpleging.
Met dit laatste zit ik echt in mijn maag: het blijkt zo te zijn dat de vage, meerduidige term 'pedofilie' steeds meer de betekenis krijgt van 'kinderverkrachting' of het streven daarnaar.
In werkelijkheid hoeft men niet te kiezen, zoals Marie-France Botte denkt te moeten doen, tussen een totale afwijzing van intieme relaties tussen kinderen en volwassenen en een
totale acceptatie van alle vormen van seksueel contact van of met kinderen. Iemand kan als volwassene amicaal, erotisch of amoureus van een bepaald kind houden en 'toch' tegen alle kinderprostitutie zijn. Sterker nog, als iemand echt van bepaalde kinderen heeft gehouden, voelt hij of zij juist des te sterker aan wat voor een misdaad de kinderprostitutie zoals beschreven in dit boek feitelijk is. Men heeft dan immers echte
feeling met de kinderwereld, in tegenstelling tot kinderverkrachters die er juist extra ver van af plegen te staan.
Twee gedachten naar aanleiding van dit schokkende boek, dat iedereen zou moeten lezen.
-
(1) Voorvechters van de erkenning van vrijwillige en onschadelijke relaties van volwassenen met kinderen moeten zich tegen kinderprostitutie keren.
-
(2) Zij zouden ook concreet iets bij kunnen dragen aan de bestrijding van kinderprostitutie.
Boycot dit soort slavernij, deze georganiseerde 'misopedie'.
Titus Rivas
[ Start ] [ Omhoog ]
|