Start ] Omhoog ]

Hulpverlening

Inhoud

Algemeen 

Gieles, Frans, Hoe help je mensen met pedofiele gevoelens? Een web site met achtergrondartikel en literatuur in vijf talen.
  • Externe link. 
Lezing, 15e World Congress of Sexology, Parijs, juni 2001 & Nordic Association of Sexology, Visby, Zweden, sept. 2001
Hierin worden drie hoofdvormen van hulp of behandeling kritisch beschreven: 
  • 'Behandeling',
  • Zelfhulp en 
  • Echte therapie. 
Over
Commissie Seksueel Misbruik van Jeugdigen: Handelen bij vermoeden van seksueel misbruik van kinderen en jeugdigen
Inleidende beschouwing door Frans Gieles
Nieuwsbrief NVSH Lwg JORis # 35, september 1994
Ik concludeer dat binnen het aangegeven denkkader zorgvuldig werk is afgeleverd. Het denkkader zelf is echter benauwend en voor kritiek vatbaar. 
Het is echter nauwelijks kritiseerbaar geformuleerd en kennelijk niet als zodanig overdacht; eerder stilzwijgend aanvaard als vanzelfsprekend. 
Het denkkader, aangegeven door het kernbegrip seksueel misbruik, geeft de volwassene slechts de rol van pleger en het kind slechts de rol van slachtoffer: voor beiden benauwend. Van 'partners' of 'betrokkenen' is hier geen sprake. Het woord 'intimiteit' of 'relatie' komt niet voor. 
Door de wijze waarop de commissie het centrale begrip seksueel misbruik heeft uitvergroot tot een containerbegrip, blijkt de commissie in feite niet alleen het sexueel misbruik, maar alle seksualiteit ui t het kinderleven en de kind-volwassenenrelaties te willen bannen.
Sterker nog: ook alle erotiek, omdat erotiek en seksualiteit in dit rapport gelijkgeschakeld zijn. 
Over
Commissie Seksueel Misbruik van Jeugdigen: Handelen bij vermoeden van seksueel misbruik van kinderen en jeugdigen
Boekbespreking door T. Rivas.
JON
Er ademt een nare sfeer uit dit boek, doordat relaties niet beoordeeld worden vrijwilligheid en positiviteit, maar louter op het al dan niet optreden van seksueel of erotisch contact. 
Dit is dan ook een gevaarlijk boek in de handen van mensen die geen intrinsiek basisonderscheid wensen aan te brengen tussen positief en negatief, maar alleen tussen 
  • seksueel=belastend en 
  • niet-seksueel=onschuldig.

Zelfhulp & andere hulp 

Gieles, Frans E J; Het verhaal dat verteld mag worden … in de zelfhulpgroep JON JON 
1 oktober 2015
“Je bent best streng als gespreksleider … maar daardoor hebben we juist een goed gesprek.”
De in ruim dertig jaar al doende ontwikkelde methodiek poog ik hier onder woorden te brengen – in eerste aanleg en versie dan. Een theoretische en filosofische onderbouwing moet nog volgen. 
 

Heb jij dat ook wel eens, dat gevoel ... 
Mensen die luisteren naar je verhaal ...

Auteur en bron onbekend
Bestaan er dan toch mensen die je begrijpen? 
Mensen die luisteren naar je verhaal,
zonder veroordelen, maar je respecteren als mens, om wie je bent ... 
 
Dump giftige emoties  Ode, juni 2004
Emoties die niet worden verwerkt, kunnen je vergiftigen. De onderdrukte emotie creëert stress, ondermijnt lichaam en geest en zou zelfs tot ziekte kunnen leiden. 
 
Gerven, Kitty van, Praatgroep bevrijdt seksueel misbruikte mannen van een verstikkend geheim Wegener Dagbladen, 12 april 2001
Dertig, veertig jaar lang zwegen ze als het graf van hun kind was overgekomen. Uit angst, schaamte en schuldgevoelens stopten ze hun schokkende jeugdervaringen diep weg. Jarenlang leek dat te werken, maar naarmate de tijd verstreek ging het geheim steeds zwaarder drukken, totdat het hun hele leven verstikte. Frans, Peter en Chris besloten de stlite te doorbreken en met andere mannelijke slachtoffers van seksueel misbruik binnen een praatgroep open kaart te spelen. Na 22 bijeenkomsten zijn de jarenlang opgekropte woede, agressie, angst en onzekerheid zo niet verdwenen, dan toch in elk geval draaglijk geworden. ,,Maar de pijn… die dragen we levenslang met ons mee."
 
Jacobsen, David; Hulp voor pedofiele jongeren Scrpitie HvA, 2015; 
Ouders Online.
Waar kunnen jongeren terecht als ze ontdekken dat ze pedofiele gevoelens hebben? David Jacobson deed er onderzoek naar, in opdracht van Ouders Online. Hij studeerde erop af (bij pedagogiek aan de HvA) en won er een prijs mee voor de beste scriptie. 
Steun van de ouders blijkt heel belangrijk te zijn voor een jongere, bij het accepteren van zijn geaardheid, en het leren ermee om te gaan. En omgekeerd: afwijzing of onbegrip van de ouders kan bijdragen aan een (sociaal) isolement van de jongere, wat tot depressies of andere psychische problemen kan leiden.
De respondenten zeiden bijna allemaal dat praten met gevoelsgenoten het beste helpt.

Herkenning op jonge leeftijd, samen met meer kennis en ondersteuning, kan een pedofiel en diens omgeving enorm helpen met deze gevoelens om te leren gaan, zich geen outcast te voelen, en mogelijk misbruik te voorkomen.
 
Kirkegaard, Hugh & Wayne Northey, De zedendelinquent als zondebok; Voorkom geweld - het antwoord van een geloofsgemeenschap Vertaling van The Sex Offender as Scapegoat; Vigilante Violence and a Faith Community Response; Emory.edu/College
[...] Bezien vanuit de nabootsingstheorie rechtvaardigen dit soort gebeurtenissen de vraag: 'Is het mogelijk zo dat seksuele delinquenten  de zondebokken onder ons zijn geworden?' [...]
Vier processen markeren het zondebokverschijnsel: [...]
Er zijn twee kenmerken van de hedendaagse samenleving die ertoe bijdragen de seksuele delinquent als zondebok te zien. [...]
Met op de achtergrond deze visie op een verzoenend rechtstelsel en de harde werkelijkheid van het tot zondebok verklaren van misdadigers heeft de geloofsgemeenschap in Ontario een antwoord gevonden op het dilemma van de seksuele delinquenten die uit de gevangenis terugkeerden naar de samenleving. [...]
In de afgelopen vijf jaar heeft het eerste project in Toronto 32 steunkringen opgericht in Toronto en Hamilton. [...] Vanwege het succes van deze benadering hebben in het afgelopen jaar zes kerkelijke gemeenschappen in Canada nieuwe steunkringen opgericht; er zijn er nu 45. 
 
Postma, Annemarie, 
De helende kracht van acceptatie -
Levenskunst is meester worden van je leven
Bres 269, september 2011
Acceptatie vind ik het mooiste woord dat er is. Boeddhisten hebben er zelfs een term voor die nog mooier is en een diepere betekenis heeft: tathata. Tathata betekent onvoorwaardelijk ‘ja' zeggen. Het betekent zo absoluut en totaal ‘ja' zeggen dat er geen verdeeldheid meer in jezelf heerst, er geen enkele ontkenning meer in jezelf is, en er geen ‘nee’ meer in je bestaat. Je wordt één in jouw ’ja'. [...]
Straf en veroordeel jezelf dan ook niet. Bedenk: het is een proces, een reis, een weg van vallen en opstaan.
 
Siepman, Walter, Terugkeer van De Afgrond; Kracht vinden in een enge wereld in: Religie & Mystiek, Januari 2005
Het is een gegeven dat elke vrede altijd op de proef gesteld zal worden door vernietigende krachten om de schijnbare perfectie te verstoren. Het is alsof je publiekelijk 10.000 dingen vertelt waar je tevreden (genoeg) mee bent en daar dan één dingetje tegenover zet waar je (nog) niet mee om kan gaan. Iets waarmee je graag voorlopig met rust gelaten wilt worden. Op dat moment zullen er gelijk krachten opstaan om je juist met dat ene dingetje te bestoken. Dat gegeven is menselijk en universeel te  bekijken.
 
Zelfhulpgroep in Deventer De Stentor, 4 december 2004
Twee artikelen. Raad eens waar deze artikelen over gaan. Zie dan het artikel. 
 

Therapie & behandeling 

Gieles, Frans E. J.; Lustremmers - Hier is iets raars aan de hand - 2009 Brief aan RSJ; 
www.human-being.nl  
De Raad voor de Strafrechtstoepassing en Jeugdbescherming, de RSJ, een adviesorgaan, doet nu een onderzoek naar libidoremmende middelen. Daarom gooi ik maar eens even een knuppeltje in het hoenderhok, want hier is iets heel raars mee aan de hand. [...] 
"Vrijwel alle patiënten zijn tevreden met de medicatie." [...] 
Ik hoor heel andere verhalen, vol ontevredenheid; advocaten worden er door overspoeld. Gebruikers van deze middelen, zware drugs in feite, melden dat niet alleen de seksuele lust afneemt, maar alle lust. [...]
Politici en functionarissen bij Justitie zijn geen artsen, toch schrijven ze hier medicijnen voor. [...] Artsen werken onder dwang [...] De patiënt staat voor een onmogelijke keuze tussen twee kwaden. [...] 
De genoemde middelen, zware drugs met enge bijwerkingen, zijn geen geneesmiddelen, voorgeschreven op medische noodzaak, het zijn controlemiddelen, door politici voorgeschreven op grond van collectieve angst. Het zijn dwangmiddelen geworden.
 

 Hoof, Lisette 't, Ik blijf voor altijd een dader; Dadertherapie

VN, 14 oktober 2000

Paul was zelf zo'n leuke jeugdleider; hij heeft ontucht gepleegd met tientallen jongetjes. Hij is in therapie gegaan, heeft bekend en is veroordeeld tot taakstraf. Paul weet nu zeker dat hij het nooit meer zal doen. De rest van zijn leven zal hij vier keer per jaar verschijnen voor de sessie in de nazorggroep. 

"Ik blijf altijd een dader, want ik kan niet uitwissen wat ik heb gedaan. Maar ik ben nu een niet-misbruikende pedofiel".

Maruna, Shadd & Mann, Ruth E
Denkfout over denkfouten? 
Een samenvattende bespreking van het artikel A functional attribution error? Rethinking cognitive distortions 
Samenvattend vertaald door Dr Frans E J Gieles
Legal and Criminological Psychology, # 6, 2011, pp 155 - 177

Wie te maken krijgt met de zogeheten 'behandeling van zedenplegers' krijgt te maken met het begrip 'denkfout(en)'. [...]  
Wie vooraf psychologisch/psychiatrisch onderzocht wordt en daarbij zulke gedachten heeft geuit ("Vertelt u vooral vrijuit alles wat u denkt!") krijgt in het rapport te lezen dat hij/zij lijdt aan een cognitieve stoornis, waarvoor behandeling uiteraard dringend nodig is, welke stoornis dan ook vaak het uitgangspunt van de behandeling is. [...]
De schrijvers van het hier besproken artikel kritiseren het gebruik van dit begrip cognitive distortion, alias cognitieve stoornis dan wel denkfout; het begrip zelf dus, dus ook het gebruik ervan:

Het begrip cognitieve stoornis wordt sinds twintig jaar gekoesterd in de literatuur over daderbehandeling, maar de definities van dit begrip zijn allerminst duidelijk. Het is een 'containerbegrip' geworden ... [...] 
Sterker nog, het aanwijzen van denkfouten als veroorzakers van delicten kan zelf wel eens een  denkfout zijn. [...]
Zoals altijd het geval is, concluderen ook wij dat er meer onderzoek nodig is. Dit toekomstige onderzoek zal dan echter wel plaats moeten vinden met een meer open en waarheidzoekende blik op wat de daders hier zelf over te zeggen hebben, teneinde de daders niet langer op te zadelen met een misplaatst label, zoals dat van een cognitieve stoornis.

Niemöller, Joost, Het dissociatiecircuit 

De Groene Amsterdammer van 24 april 1996 

Slordige denkers die in vage netwerken hun gevaarlijke psychologische theorieën verspreiden. 
Dr. H.F.M. Crombag, co-auteur van 'Hervonden herinneringen en andere misverstanden', kan de opmars van de MPS-therapeuten niet langer aanzien. 
Een frontale aanval. 
 
Het is oppassen geblazen met bezoekjes aan psychotherapeuten. Je kunt er vandaan komen met een geheel nieuw verleden. In toenemende mate - vooral in Amerika, maar ook in Nederland - staan de zogenaamde 'hervonden herinneringen' ter discussie. Na onder hypnose te zijn gebracht, raakt men er in toenemende mate van overtuigd misbruikt te zijn in de jeugd. Pijnlijke rechtszaken zijn daarvan het gevolg, waarbij ouders van ritueel misbruik en erger worden beschuldigd en hun toch al zo verwarde kinderen niet meer mogen zien. In Amerika spelen al tienduizenden van dergelijke zaken. 
 
H.F.M. Crombag, rechtspsycholoog en hoogleraar in Maastricht en samen met W.A. Wagenaar schrijver van het boek Dubieuze zaken, ziet geen enkele wetenschappelijke grond voor het bestaan van hervonden herinneringen. Ook aan de daarmee verbonden modeziekte Multipele Persoonlijkheidsstoornis, oftewel MPS, hecht hij geen geloof. 
 

Slingerland, Monic, Botsende bewegingen; Pedoseksuelen; 

2002-06-01, Trouw

Pedoseksuelen weten precies wat zij voor wenselijks moeten zeggen om voor 'genezing' in aanmerking te komen. Beeldend creatief therapeute Marijke Rutten-Saris laat hen daarom liever tekenen. Aan de hand van een nauwkeurig samengesteld 'grafisch alfabet' kan ze de creaties vervolgens ontleden. Stippen, strepen of kronkels liegen niet, ze vertellen álles.
 

Veen, Willem van; De onzin van libidoremmende middelen  NVSH Nieuwsbrief, november 2014
Er is een directe relatie tussen het hormoon testosteron en agressie. [...] Er is ook een relatie tussen testosteron en seksueel gedrag. De wijze waarop testosteron van invloed is op het seksuele verlangen en het seksueel gedrag is vooralsnog met vraagtekens omringd. [...]
Testosteron verlagende medicijnen (ook wel bekend als chemische castratie) worden opmerkelijk genoeg niet gebruikt om te voorkomen dat mensen die een ernstig geweldsdelict hebben gepleegd recidiveren. Ze worden ook niet standaard gebruikt in de behandeling van verkrachters. [...]
Testosteron verlagende medicijnen worden wel massaal voorgeschreven aan mensen met een pedoseksuele voorkeur die seksueel contact hebben gehad met een minderjarige. Ongeacht of hierbij sprake was van een ongewenst contact. En ook dit is opmerkelijk.
 

Start ] Omhoog ]