Abrahams, Frits, Ontpedofilisering

NRC, 14 jan 1999

Nog pijnlijker: wat te doen met alle hopmannen, elftalleiders, leerkrachten, pedagogen, ja zelfs kinderrechters en kinderartsen - kortom al die mensen die zich om een of andere duistere reden tot 'het kind' voelen aangetrokken? Een beroepsverbod, uiteraard, maar dit keer niet alleen voor het individu, maar voor het hele beroep.
Zal het voldoende zijn? Ik betwijfel het. Misschien moet Nederland wel helemaal ontmand worden.

Beyaert, Frank,  Gevolgen van echtscheidingen beangstigen me

AD, 4 sep 1999

"Kinderen kunnen heel erotisch zijn. Ze hebben op elke volwassene een bepaalde aantrekkingskracht. Ook op mij, ja."

Bie, Ingid de: 'Kind in Nood', het gevecht op leven en dood van Catherine Marneffe

HUMO nr 2951/14, 254 maart 1997

"Dat is juist de grote leugen van die nee-boekjes, want kinderen mogen niet nee zeggen. Ze mogen niet nee zeggen als hun ouders overdrijven, klappen uitdelen of autoritair zijn. Ze mogen niet nee zeggen tegen een onderwijzeres die lastig is, veel roept en hen aan de oren trekt.
Kinderen moeten volwassenen altijd gehoorzamen, behalve bij misbruik, dan moeten ze nee zeggen. Dat schept natuurlijk enorm veel verwarring."

Dulmers, Robert, Pedofobia 

De Groene Amsterdammer van 18-8-99

De samenleving stelt zich steeds harder op tegenover pedofielen. Buurtbewoners eisen dat namen van kinderschenners in de buurt bekend worden gemaakt. De pedofielen zelf voelen zich opgejaagd en vogelvrij. 'Acceptatie is niet meer haalbaar. Het gaat nu om louter overleven

Etty, Elsbeth, Huiver en horror

NRC, 21 aug 1999

"Het is een woord dat ik nog niet kende: pedojacht. De omschrijving moet dan ongeveer 'jacht op pedofielen' luiden of, beter misschien, hetze tegen al dan niet vermeende pedofielen.

Fortuyn, Pim, Column 

Elsevier, 30 november  1999

[...] Wij hadden een groot huis met een zolder en gingen daar met vriendjes en vriendinnetjes op spelen, en als vanzelf ontaardde dat in doktertje spelen. Als het te stil werd, kwam mijn moeder snel met een dienblad vol glazen ranja binnenlopen. Zij deed dan of ze niets zag. Ons spel ging daarvan op een natuurlijke wijze over op iets anders.
Sedert de kolonisatie van de wereld van het kind door volwassenen zijn dergelijke eenvoudige oplossingen nog zelden voorhanden. Het valt onmiddellijk onder het hoofdstuk ongeoorloofde en ongewenste intimiteiten, en voordat de kinderen het doorhebben, is er een stoet van gogen die zich over hen ontfermt. Daardoor wordt iets wat geen probleem was - het ontdekken van de wereld van de andere sekse - ineens een levensgroot probleem. En als die kinderen ergens van getraumatiseerd zouden kunnen raken, is het wel van deze bespottelijke aandacht en zorg om niets.

Gieles, Frans, "Ik wist er geen raad mee" 

NVSH LwgJORis Nieuwsbrief nr 45, april 1997

Jongeren spreken achteraf over vrijwillig aangegane seksuele contacten met volwassenen

Gieles, Frans, Ethiek en mensenrechten in jeugd-ouderen relaties - 'Richt vooral geen schade aan'

Ipce Newsletter E 14, oktober 2002

In de jaren '90 hebben de Ipce leden gediscussieerd over ethiek. Ik heb aandachtig naar de leden geluisterd en vat nu de voornaamste punten die ik gehoord heb samen.

Gieles, Frans, Inleiding over het begrip "pedofilie"

Lezing, Universiteit Utrecht, januari 1997

Oorspronkelijk betekent dit gewoon 'houden van kinderen' en sommigen gebruiken het woord nog in die betekenis. Maar in de loop der jaren is in het sociale proces van benoemen de betekenis danig verschoven.

Harms, Guus: in televisieprogramma De Eerste Keer  "Ik heb op mijn negende voor het eerste gevreeën en ik genoot ervan", 

De Gay Krant 404, 18 februari 2000

Op 16 februari ging de televisieserie De Eerste Keer van start.  In de aflevering die op 1 maart wordt uitgezonden komt modeontwerper Guus Harms aan het woord. Hij doet een verrassende onthulling: "Op mijn negende deed ik het met de dokter die bij ons inwoonde."

Holman, Marscha: "Pedofiel is geen monster"

Metro 27 juli 2000, p 22

Dat de publicaties van deze Britse krant ondoordacht zijn en volledig tegen alle mensenrechten indruisen, kan de meesten niets schelen. Mij wel, maar misschien komt dat omdat ik nog geen kinderen heb en pedofielen nog geen 'monsters' vind

Hulsman, Bernard, Michael Jackson is normaal 

NRC zaterdag 22 februari 2003

De omstreden popster is in wezen een heel gewoon man. Althans, niet gekker dan de meesten van ons, stelt Bernard Hulsman

Jong, M.C. J. de, Hoe men een minderheidsgroep kan verketteren

De manier waarop men een individu het zwijgen op kan leggen kan vele vormen aannemen, maar het belangrijkste mechanisme, dat andere mechanismen nodig heeft om te functioneren, is het proces van de criminalisatie. Het belangrijkste aspect bij het doen zwijgen van een individu is het tot het wezen van dat individu maken dat het voor hem het beste is om zijn mond te houden over zijn opinie (politiek of religieus), of zijn seksuele geaardheid. De basismethode om het individu te doen zwijgen, is hem bang te maken uit te komen voor zijn mening of gevoelens. 
Om dit te bewerkstelligen is het nodig het aspect van zijn persoonlijkheid dat onderdrukt dient te worden te criminaliseren. 

Kampen, Dick van, Zwijgen over seks is desastreus 

Trouw, 23 augustus 2001

Waar wordt gezwegen over seksualiteit, ligt verdringing op de loer. Anders dan door columnist Van Doorn gesuggereerd, is zwijgen meestal gevaarlijker dan spreken. Niet spreken over het intieme is hooguit een machtsstrategie van mannen.

Knap, Robin, De tegenstander ontmaskerd; Op zoek naar de wortel van de anti-pedo hetze;

OK Magazine 77, mei 2001

Met stijgende verbazing probeer ik de toenemende heksenjacht te volgen. De moord op de 22-jarige Dennis Brocken was voor mij schokkend. Deze leeftijdgenoot, ik ben zelf ook 22, had een jongen gestreeld op zijn bovenkleding! De vader van de jongen vond dit blijkbaar onacceptabel en vermoordde de pedofiele jongeman met een slagersmes. Vervolgens werd de verdachte van deze moord (of doodslag) in diverse media gaandeweg als held betiteld. Dit riep bij mij gevoelens op van verbijstering. Dan is er een gezin uit Den Bosch dat niet meer welkom is in hun woonwijk. Reden: de zoon van zestien, die vier jaar geleden het een en ander 'gedaan' heeft met kinderen uit zijn buurt. Toen hij twaalf was, dus! Deze voorvallen laten mij niet los. Hoe komt het toch dat 'pedofiele' mensen zo gehaat worden? Ik heb geprobeerd hier een antwoord op te vinden.

Knap, Robin, Schaduw in groepen 

Door te wijzen naar de pedofielen, hoeven wij niet naar onszelf te kijken. Naar onze samenleving, de economie, de cultuur en onze gezinnen. Onze manier van opvoeden en onderwijzen. [...]
Willen wij echt naar oplossingen zoeken, dan moeten we niet langer proberen een zondebok te pakken te nemen. Dat kan alleen leiden tot excessen zoals hierboven beschreven! Wij moeten eerlijk naar onszelf durven kijken. Kritische zelfonderzoek, dat lijkt mij een goed begin.

Komrij, Gerrit, Nederlanders hebben geen humor

Wegener Dagbl, 27 aug 1999

"Je moet oppassen dat er geen heksenjacht gaat ontstaan. Pedofilie betekent toch niet automatisch dat je elkaar vermoordt?"

Kort, Huib, mmv G. G.:  Demonen; De veiligheidsutopie

Koinos # 27

De samenleving wordt geconfronteerd met grote problemen: nodeloos geweld, criminele asielzoekers en kinderen verkrachtende zedenmisdadigers. Het lijken problemen op zich, die elk een eigen aanpak behoeven. De vraag is echter of het wel op zichzelf staande problemen zijn, sterker nog: of het überhaupt wel problemen zijn. Het eigenlijke probleem ligt breder, is algemener en is diep geworteld in de samenleving als geheel. Het aanwijzen van zondebokken, als excuus voor een falende samenleving, is dan een bekende en kennelijk nog steeds succesvolle manier om het recht van de sterkste te laten gelden.

Krikke, Josephine, Moderne Taboes - "De buitenwereld denkt: alle pedo's willen kinderen misbruiken"

De HUMANIST september/oktober 2002

In deze serie over moderne taboes dit keer Marthijn Uittenbogaard (30) aan het woord. Hij is pedofiel.
"Op de lagere school, toen ik twaalf was, wist ik het al: als ik groot was, zou ik nog steeds op jongens van twaalf vallen. Zo mooi vond ik hen. Pas toen ik ouder werd begreep ik dat ik pedofiel was. Toen kwamen ook de problemen. [...]
De meeste pedofielen hebben geen seks met kinderen. Alleen de pedo's die dat wel doen halen de krant.

Long, Robert, "Pedo´s", 

Long´s Column 17 (juli 2001)

Nederland is een progressieve natie. Een ruimdenkend volk. Geëmancipeerd en tolerant tot en met. Vooral op het gebied van sexualiteit en moraal. Prostitutie staat onder toezicht van het rijk. Als een ambtenaar weigert om twee vrouwen of twee mannen in de echt te verbinden, loopt hij kans om ontslagen te worden. Als er ergens een religieuze Ali Baba beweert dat pedofielen allemaal kinderverkrachters zijn, dan staat het hele land op zijn kop.
Of nee, wacht even, daar vergis ik me. Dat ging niet over pedofielen maar over homofielen.

M., Sander, Maatschappij draaft door in hetze tegen pedofielen

De Volkskrant, 12 dec 1998

"Mijn gevoelsleven wordt overheerst door verliefde gevoelens jegens kinderen. Dankzij praten in een werkgroep pedofilie met mensen die dezelfde gevoelens ervaren, heb ik een plek in de vijandige maatschappij weten te vinden."

Maya & Bijsterveldt, Mark van, Positieve herinnering 

Fragment uit een stukje in OK 36 & een kruidig commentaar, in OK 35 

'Ik ben een vrouw van 29 jaar en heb vanaf mijn veertiende jaar een anderhalf jaar durende seksuele relatie gehad met een man van 35. Inmiddels ben ik zelf moeder van twee kinderen van 10 en 7 jaar. Ik heb mijn relatie met Roel – de man in kwestie – als heel veilig en fijn ervaren. 

Mulder, Jan,  Seksualio

De Volkskrant 6 januari 2000, voorpagina

Tot u spreekt een goede echtgeno en honderdpro hetero. Nooit neiging gehad tot homo. Ook niet pedo. In mijn toko geen lego. 't Gaat wel lekker zo.

Ouders Online, Is hij te jong voor een homoseksuele relatie? (11 jr) - Vragen aan de kinder-seksuologe

7 april 2001

[...] Mijn zoon en deze jongen zijn sindsdien beste vrienden, een onafscheidelijk duo. Het lijkt wel of onze zoon helemaal opbloeit. Hij had voordien wel veel vrienden maar weinig echt diepe vriendschappen. [...] 
[Antwoord van Sanderijn van de Doef:] [...] 
 ik moet u zeggen dat u wijs hebt gereageerd door er geen 'toestand' van te maken. Uw zoon is weliswaar nog maar 11, maar ook kinderen van die leeftijd hebben wel degelijk al seksuele gevoelens. Uit onderzoek blijkt dat kinderen tussen de 7 en 12 jaar met deze seksuele gevoelens ook gaan experimenteren.
Op deze leeftijd weten kinderen echter wel dat je dat maar beter niet aan de grote klok moet hangen, omdat ze inmiddels ervaren hebben dat veel volwassenen seksueel gedrag van kinderen afkeuren en verbieden. [...]
Ik zou aan uw zoon duidelijk maken dat u zijn homoseksuele gevoelens accepteert en dat u nog steeds heel veel van hem houdt. Het blijkt namelijk dat veel homoseksuele kinderen en jongeren denken dat hun ouders het 'aan de buitenkant' misschien wel accepteren, maar van binnen zwaar teleurgesteld zijn in hun kind. Juist nu heeft uw zoon die onvoorwaardelijke steun en liefde van zijn ouders nodig.

Randall, John L. Met kromme taal kun je niet recht denken,

Hoofdstuk 1 uit Childhood and Sexuality - A Radical Christian Approach, 1991. Vertaling: Ben Füss, 1995

Op het gebied van menselijke seksualiteit onthullen de woorden die we gebruiken maar al te duidelijk de vast in het zadel zittende houdingen van onze cultuur .We leven in een samenleving die sterk afwijzend staat tegenover seks. Deze opmerking mag sommige lezers verrassend in de oren klinken, zeker nu de jaren '60 en '70 de naam hebben gekregen ons in een meer verlicht tijdsgewricht te hebben binnengeleid. Toch zijn, ondanks de alleszins reële veranderingen die zich in die periode hebben voorgedaan, onze onderliggende houdingen in de grond nog steeds afwijzend.

Ree, Frank van, Per definitie misbruik?  

Koinos Magazine # 25 (2000/1)

Het taboe als excuus

Ree, Frank van,  Intieme relaties tussen jongeren en volwassenen

Koinos Magazine # 24 (1999/4)

Zijn er criteria voor een goed contact?

Ree, Frank van,  De pedofiel als zondebok

HN, 55-8, 27 februari 1999 

In korte tijd werd een groep mensen die jarenlang was doodgezwegen, razendsnel gestigmatiseerd en opnieuw in de hoek gezet. Frank van Ree [...] over de vraag hoe de samenleving met pedofielen zou kunnen omgaan. [...]
De belangrijkste steun die aan een pedofiel kan worden geboden, is medemenselijkheid. En dat is niet hetzelfde als het goedkeuren van grensoverschrijdend gedrag. Frank van Ree pleit voor een zorgvuldige en genuanceerde omgang met de begrippen pedofilie en pedoseksualiteit. Om een heksenjacht te voorkomen.

[Ree, Frank van], Veel schade is aangeprate schade, door Harm Visser

Intermediair, 21 jan 1999

Psychiater Frank van Ree over de moderne jacht op pedoseksuelen

Rijnaarts, José, 'Mam, er zit een botje in mijn piemel'; Kinderen wegwijs maken in seksualiteit is balanceren tussen de mooie en de nare kanten 

OPZIJ juli-augustus 2001

Onwetend houden leek vroeger de manier om de kinderlijke onschuld te beschermen. De balans sloeg door naar de andere kant in de jaren zeventig, toen seksualiteit altijd goed en mooi zou zijn voor iedereen. Inmiddels kennen we de cijfers over seksueel misbruik waarvan meisjes en jongens het slachtoffer worden. 
Hoe maak je je kinderen weerbaar daartegen en bewaar je tegelijk hun onbevangenheid, zo belangrijk voor hun ontwikkeling tot gezond seksueel wezen? Een eigentijds dilemma.

Ritsema, Beatrijs, De opgewonden angst voor kinderseks. Judith Levine: Harmful To Minors. The Perils Of Protecting Children From Sex. University of Minnesota Press

NRC. 23 augustus 2002

Het naveltruitje kruipt steeds verder omhoog, en tegelijk wordt het taboe op seks met minderjarigen steeds sterker. In Amerika is al vrijwel alle omgang tussen volwassene en kind verdacht.

Rivas, Titus, Vriendschappen tussen kinderen en volwassenen (een stukje voor kinderen)

Maar de laatste tijd lijkt het alsof alle volwassenen die om kinderen of jongeren geven "verdacht" geworden zijn. Een volwassene vindt kinderen dan dus leuk en wordt daarom al snel voor een soort Dutroux aangezien. Er zijn al heel wat misverstanden geweest op dit gebied. En veel volwassenen die juist van kinderen houden zijn zo hun goede naam kwijtgeraakt. Je hoeft maar een keertje buiten met een stel jongens te voetballen of met een stel meisjes te praten. En je wordt als volwassene al heel snel aangezien voor "kinderlokker". Kinderen en hun ouders denken dan dat je slechte bedoelingen hebt. En uit bent op het afdwingen van seks met die kinderen.

Rivas, Titus, Cirkelredeneringen en kategoriefouten in de afwijzing van vrijwillige intieme relaties tussen volwassenen en kinderen 

Helaas lijken een heleboel mensen ervan overtuigd dat als je onderkent dat er seksueel misbruik van kinderen bestaat, je DUS automatisch ook zou moeten onderkennen dat er helemaal geen positieve close platonische vriendschappen of erotische relaties tussen volwassenen en kinderen buiten de eigen familie (kunnen) bestaan. Dat is natuurlijk net zo logisch als dat het bestaan van verkrachting van vrouwen door mannen zou bewijzen dat er geen liefdevolle, vrijwillige relaties tussen vrouwen en mannen bestaan. Gelukkig zien veel mensen wel in dat deze manier van denken niet deugt als je hen daarop wijst. Dat neemt niet weg dat er nog een aantal andere denkfouten meespeelt wanneer het gaat om het onderwerp close vriendschappen en erotische relaties tussen minderjarigen en meerderjarigen. Daar besteed ik aandacht aan in dit artikel.

Rivas, Titus, Rationele en integere emancipatie van niet-schadelijke pedofilie 

2006

Pedofilie wordt tegenwoordig vaak gebruikt als synoniem voor kindermisbruik. Emancipatie van ‘pedofiele’ gevoelens kan in die betekenis alleen maar gaan over de uitbanning en beheersing ervan. Pedofilie kan echter ook gebruikt worden in de oudere betekenis van affectieve aantrekking tot kinderen, die een erotisch, seksueel of amoureus aspect kan hebben. Er is geen aanwijzing dat pedofilie in deze betekenis standaard leidt tot misbruik. 
Er bestaan betrouwbare gegevens over vrijwillige platonische en erotische pedofiele vriendschappen die ook later geen psycho-seksuele of andere psychologische 
schade veroorzaken. De rationele en moreel verantwoorde emancipatie van onschadelijke pedofiele relaties richt zich uiteraard uitsluitend op dit soort vrijwillige relaties. 
De auteur staat stil bij de vraag wat vrijwilligheid in dezen inhoudt en welke 
morele en pedagogische randvoorwaarden er zijn voor integere relaties. 

Rivas, Titus, Ervaringen van Joop met zijn vriend Jos; Terugblik op een pedofiele relatie 

Een man van 37, Joop, reageerde in augustus 1997 op een oproep van mij: 
"Met grote vreugde zag ik uw oproep november 1996. De brief was me toegezonden naar aanleiding van mijn schrijven van 7 april j.l., en lag vanochtend op de deurmat. Godzijdank iemand aan wie ik mijn verhaal kwijt kan, want heden ten dage wordt zoiets niet serieus genomen." [...] 
"Wat betreft uw vragen kan ik zeggen dat ik op de eerste plaats op geen enkele wijze ben gedomineerd door mijn oudere vriend."

Rivas, Titus, De ervaringen van Yoke 

Ik voelde me nooit gedomineerd door hem. Absoluut niet. Nu nog altijd weet ik dat ik alles zonder dwang en uit vrije wil deed, ook het seksuele. Echt waar, ik heb me nooit overdonderd gevoeld door dit alles. Het gebeurde allemaal zo spontaan en in een lieve, vriendelijke sfeer. 

Rivas, Titus, Een vrijwillige relatie; Een lezeres reageert op een artikel van mij over vrijwillige relaties

Toen ik met hem begon was ik nog in volle ontwikkeling tot vrouw, een puber dus. Ik wist niet dat kinderen (jongeren) verliefd konden zijn op een pedofiel. Je kent het idee van pedofiel in de pers hè : Dutroux en co. Dàt was voor mij ook de pedofiel. Ik dacht dat mijn ex gewoon een man was die verliefd werd op een snotneus en ik begreep niet wat hij in me zag. Ik had hem eigenlijk tijdens heel de relatie niet gezien als een pedofiel, maar als een man waarop ik smoorverliefd was en met wie ik een passionele relatie had.

Rivas, Titus, Veiligheid in de beoordeling van jeugd-ouderen relaties: een alternatief.  

JON

Wil men daarom de vraag beantwoorden of alle JORs [jeugd-ouderen relaties] gelijk staan aan misbruik, dan zal men zich niet moeten laten misleiden door allerlei vooroordelen op dit gebied.  In dit artikel wil ik bekijken hoe men in de praktijk op een veilige manier onderscheid zou kunnen maken tussen schadelijke en onschadelijke contacten. 

Rivas, Titus: Erotica en prostitutie: een beknopte ethische verkenning  

JON

Natuurlijk voelen sommige mensen een 'vanzelfsprekende' afkeer van porno, maar een filosofische beschouwing stelt schijnbare vanzelfsprekendheden nu eenmaal ter discussie. 
Tolerantie voor vrijwillige en niet (echt) vernederende erotica en vrijwillige prostitutie is een uitvloeisel van het concept seksuele vrijheid. Ik hoop met dit stukje een bijdrage te hebben geleverd tot enige verheldering op deze controversiële terreinen. 

Schuijer, Jan & Rossen, Benjamin, Drie interviews: Johnny, Peter & Stefan

In: 'Het seksuele gevaar voor kinderen Mythen en feiten' onder redactie van Benjamin Rossen en Jan Schuijer,  Amsterdam, 1992.

Ondanks de poging om een genuanceerde beschrijving van de gebeurtenissen te krijgen was de door de jongens gegeven voorstelling van zaken opmerkelijk zwart-wit. Ze beschreven hun vriendschap met en gevoelens voor Ferdi in juichende termen, haast te mooi om waar te zijn (om met Lanning te spreken). 
Daarentegen was hun houding tegenover de politie ondubbelzinnig negatief.

Siepman, Walter, 
Terugkeer van De Afgrond; Kracht vinden in een enge wereld  

Religie & Mystiek, Januari 2005

Het is een gegeven dat elke vrede altijd op de proef gesteld zal worden door vernietigende krachten om de schijnbare perfectie te verstoren. Het is alsof je publiekelijk 10.000 dingen vertelt waar je tevreden (genoeg) mee bent en daar dan één dingetje tegenover zet waar je (nog) niet mee om kan gaan. Iets waarmee je graag voorlopig met rust gelaten wilt worden. Op dat moment zullen er gelijk krachten opstaan om je juist met dat ene dingetje te bestoken. Dat gegeven is menselijk en universeel te  bekijken

Tienen, Jeannine van, De sexcultuur, 

Kijk, December 2001

"Hoewel, er is trouwens een verschilletje waar zelfs deze apen net niet intelligent genoeg voor zijn. Het leuke van sex bij mensen, en dan echt alleen bij mensen, is de zelfbevestiging. Sexualiteit is ook het ultieme lid zijn van je club. Wat jij voelt, voelen we allemaal. Sex maakt het mogelijk boven jezelf uit te stijgen, je deelt samen een positief gevoel en dat geeft je veel energie, zelfwaardering en zelfvertrouwen."

Visser, Ellen de,  Onmogelijk verlangen 

De Volkskrant, 10 december 1999

Jochim leefde in 'een wereld vol mooie jongetjes', waarin zijn pedofiele gevoelens niet mochten bestaan. Nadat hij bij een brand in zijn studentenkamer om het leven kwam, beseft zijn moeder pas goed hoe wanhopig hij was geweest. Nu de discussie over pedofilie soms hetze-achtige trekken krijgt, wil ze Jochims worsteling vertellen: 'Al wil bijna niemand dat horen.'

[Visser, Hans:] Kinderen beschermen is pedofielen begrijpen

Metro, 23 september 1999

Dominee Hans Visser: "Hetze werkt averechts"

Wouter:  Speciale band blijft

VPRO televisiegids van 22 juli 2000,  Achterwerk

Dag meisje van 10. Ik denk dat ik goed begrijp wat je bedoelt. Lang geleden was ik meester en ik had een leerling met wie ik een heel speciale band had. Hij was voor mij de leukste leerling van de hele wereld!