Een vrijwillige relatieEen lezeres reageert op een artikel van mij over vrijwillige relaties“Ik ben jouw pagina tegengekomen op internet, over vrijwillige relaties tussen pedofielen en kinderen. Eigenlijk was ik op zoek naar informatie over pedofilie om een vriend van mij te helpen, deze gevoelens een plaats te geven. Je schreef ook dat wie positieve ervaringen had met pedofiele relaties, dit ook mocht mailen. Ik heb van mijn 14e tot mijn 18e jaar een relatie gehad met iemand die 13 jaar ouder was. Eigenlijk kende ik deze persoon al van kleinsafaan en de eerste herinneringen op dat vlak heb ik toen ik 4 jaar was. Ik herinner me vaag dat hij dan met me 'speelde' en dat ik ook met zijn geslacht mocht spelen en hij daar opgewonden van werd. Ik was een jong naïef onschuldig kind en wist niet dat daar iets mee fout was. Ik vond het zelfs aangenaam denk ik, want ik heb de indruk dat ik daar geen onaangename herinnering aan had. Dit voorval ben ik jaren lang vergeten.
Toen ik 14 was, was ik niet zo goed in Engels op school, en hij gaf me dan bij les. Op
dat moment had hij ook een vriendin. Naarmate de lessen vorderden, werd hij verliefd op mij. Ik leerde in die tijd ook mijn eerste liefje kennen, maar toen ik met hem samen was betrapte ik me er nogal eens op dat ik meer over de oudere persoon fantaseerde dan over mijn eigen vriendje. Meteen
toen ik me daarop betrapte voelde ik me er een beetje schuldig over en dwong ik mezelf om over dat vriendje te fantaseren. Eigenlijk was ik niet écht verliefd op dat vriendje. Het was meer om te kunnen zeggen "kijk eens, ik heb ook een lief!!! ik kan ook iemand krijgen”. Na een tijdje probeerde hij me aan te raken, maar ik schrok er toen van dat ik hem weg duwde en weg liep. Aan de ene kant wou ik dat graag, maar aan de andere kant was ik bang. Hij was zo veel ouder, had een vriendin en toch voelde ik dat hij mij wou en ik hem. Een paar maanden later zijn we toch wel iets begonnen. De eerste kus, de eerste echte aanrakingen en ik vond het allemaal fijn. Deze relatie begon toen ik 14 jaar was, rond de kerstperiode. De volgende vier jaar zag ik hem heel af en toe, er zaten vaak maanden tussen, een half jaar, een jaar. Hij zat vaak in het buitenland (voor een jaar of zo) voor zijn werk. Ook was het ook zo dat het niet mocht opvallen. We hadden daar eigenlijk geen afspraken over gemaakt, niemand van ons tweeën heeft gezegd dat het een geheim was en dat niemand het mocht weten. Het gebeurde vanzelf, en hij en ik vonden dat fijn. Toch heb ik mijn ouders er niets over verteld, omdat ik vreesde dat ze hem dan wel eens in de bak zouden stoppen. Ik wist ook wel dat het niet kon, een relatie tussen een meisje van 14 en een man van 27. Toch hebben we een fijne, passionele relatie gehad. We hebben met elkaar gespeeld tot ik 16 was en toen wou ik eigenlijk eens "verder" gaan. Met zijn vriendin raakte het uit, en intussen had hij nog andere vriendinnen gehad tot hij toen ik 18 was, een vrouw leerde kennen en zij zwanger werd. Daar is hij nu mee getrouwd en dat was meteen het einde van die relatie. Ik denk dat we allebei niet wisten wat we met die gevoelens aan moesten, hij besefte zelf ook wel dat het niet juist was. We hebben er eens over gepraat, hij vond dat ik de meest opwindende vrouw was die hij kende, en dat is bij mij
idem dito. Maar hij heeft ook in de knoop gezeten met zijn gevoelens, hij wist dat het niet kon en niet mocht, en toch was het sterker dan hem zelf, net zoals bij mij. Toen ik met hem begon was ik nog in volle ontwikkeling tot vrouw, een puber dus. Ik wist niet dat kinderen (jongeren) verliefd konden zijn op een pedofiel. Je kent het idee van pedofiel in de pers
hè : Dutroux en co. Dàt was voor mij ook de pedofiel. Ik dacht dat mijn ex gewoon een man was die
verliefd werd op een snotneus en ik begreep niet wat hij in me zag. Ik had hem eigenlijk tijdens heel de relatie niet gezien als een pedofiel, maar als een man waarop ik smoorverliefd was en met wie ik een passionele relatie had.
|